Ik reis best vaak met de trein, en ondanks dat ik het echt leuk vind kom ik ook best vaak ergernissen tegen. Vandaag een probleempje waar ik iedere week in de trein van Syntus tegen aan loop.

Donderdagochtend half 10. Ik stap in de trein van Zutphen naar Oldenzaal, ik ben op weg naar Enschede. Het is de vijfde dag van de National Novel Writing Month, en ik loop al 600 woorden achter. Iets wat ik heel snel moet zien in te halen. Ik heb mijn laptop meegenomen zodat ik in de trein kan gaan zitten schrijven, maar al snel kom ik erachter dat dat makkelijk gezegd is dan gedaan. De treinen van Syntus, dat is de vervoerder waar ik vandaag mee reis, zijn nogal apart gemaakt. Het zijn eerder overgroeide bussen op rails dan echt treinen, en ze hebben geprobeerd om zo veel mogelijk stoelen in deze trein te proppen door de beenruimte minimaal te maken. Tafeltjes achter op de stoelen? Dacht het niet.

Ik vis mijn laptop uit mijn tas om een stukje verder te gaan schrijven. Mijn laptop heeft een medium grootte, hij is 15,6 inch. Perfect voor mij. In de NS treinen past het precies, maar ik had geen rekening gehouden met de Syntus treinen. De stoel voor me staat zo dicht op me dat ik sowieso al nauwelijks recht kan zitten, aangezien ik vrij lange benen heb en recht zitten en mijn laptop op schoot? Dat al helemaal niet. De stoelen zijn namelijk zo ontworpen dat ze iets achterover leunen. Daarnaast zit er een hele vreemde bobbel in de stoel, waardoor ik mijn laptopscherm niet fatsoenlijk open kan klappen. Als ik helemaal schuin ga zitten, met mijn rug tegen het raam aan en een been half op de stoel naast me, lukt het me om mijn laptop op een normale manier open te klappen, zodat ik het scherm daadwerkelijk kan zien.

Het is dat de trein van Syntus goedkoper is dan de NS, want anders had ik graag een kwartiertje omgereisd en was ik via Deventer naar Enschede gegaan. Dan had ik wel fatsoenlijk kunnen schrijven. Ik moet zeggen, deze trein lijkt meer op ordinair veevervoer dan op een treinreis.

Uiteindelijk is het me toch gelukt om de 600 woorden weer in te lopen, maar ik heb er wel stijve benen en rugpijn voor teruggekregen.