Ondanks dat de eerste blogpost van trein belevenissen nog geen week geleden is, alweer eentje! Vanaf deze week iedere zaterdag: wat heb ik de afgelopen week in de trein beleefd?

Gelukkig had ik deze week niet een keer last van vertraging of treinen die niet reden. Ik zal het maar niet te hard zeggen, want anders krijg ik t volgende week allemaal.

Maar oké. Maandagochtend stond ik op het perron om de trein van 7:58 naar Tilburg te pakken. Tijdens het wachten zag ik een trein van Prorail rijden waarmee ze het spoor aan het controleren waren. De wagon heette ‘Sherloc’ en die vond ik best wel heel goed gevonden!
Op de terugreis van Tilburg naar Zutphen reed m’n trein op een slakkengangetje tussen Oss en Nijmegen en niemand weet waarom, maar alright. Ik had uiteindelijk drie minuutjes vertraging dus dat is te overleven.

Op woensdag moet ik altijd om 6 uur al met de trein. Toen mijn trein in Dieren was stapten er vier oudere mensen in die veel te hard aan het praten waren voor het tijdstip (kwart over 6). Een van de mannen was niet meegelopen naar de coupé dus die moest opgehaald worden. Dat werd rennend gedaan. Stel je voor: een rennende opa om kwart over 6 ’s ochtends door de coupé van een rijdende trein. Ik werd er niet vrolijk van.
Toen ik terugging was ik te vroeg op het station en bevroor ik ter plekke. Wat koud! Toen ik eenmaal in de trein zat en we bijna bij Den Bosch waren werd het volgende omgeroepen: “Dames, heren en Jan van Gemert” okeeeee….?
In Nijmegen was er een vrouw ingestapt en voor me gaan zitten, bij Arnhem werden de kaartjes gecontroleerd en deze mevrouw had niet ingecheckt. Ze probeerde zichzelf er uit te lullen en het lukte: ze kreeg geen boete maar moest wel volle pond voor de reis betalen ipv dat ze met 40% korting reisde. Karma.

Donderdagochtend moest mijn trein bij Arnhem 10 minuten wachten op een rood sein, dus ze stopten niet op de stations tussen Arnhem en Nijmegen. M’n treinreis ging ineens een stuk sneller! Heerlijk!

De terugreis op vrijdag was wat minder. Het was spits, en dan ook nog op vrijdag, dus de trein zat bomvol. In Nijmegen kwam er een meisje naast me zitten die keihard met d’r vriendin aan het praten was die aan de andere kant van het gangpad zat. Daardoor lette ze niet op en kreeg ik telkens ellebogen tegen me aan. Ik zou zweren dat ze half bij me op schoot zat, maar misschien is dat ook wat overdreven.

Tot zover mijn week in de trein!