Laatst kreeg ik een berichtje van een vriendin van me dat ik moet gaan schrijven over alles wat ik in de trein meemaak. Normaal gesproken twitter ik erover, en dat schijnt zo leuk te zijn om te lezen dat het ook leuk is om er een blog over te schrijven. Dus: vanaf deze week op mijn blog! Wat heb ik de afgelopen week in de trein meegemaakt?

Nou, afgelopen week was het feest hoor. Niet zozeer dat er dingen ín de trein gebeurden, maar meer mét de trein. Laat ik op maandag beginnen:

Maandagochtend, 7 uur. Mijn wekker gaat en het eerste wat ik doe (zoals altijd) is het checken van Twitter. Ik zie gelijk dat er minder treinen tussen Arnhem en Nijmegen rijden. Niet wéér hè… Ik besluit om toch maar te proberen om op school te komen.
Op het moment dat ik met mijn fiets de stalling in loop is er niets aan de hand. Volgens het bord dat daar hangt rijdt mijn trein gewoon door naar Roosendaal en dus Tilburg. Thank the universe! Ik zet mijn fiets weg, loop terug en… “Rijdt niet verder dan Arnhem Centraal”. Ik heb mijn fiets gepakt, en ben terug naar bed gegaan. Monday is canceled…

Woensdag had ik niet echt spannende dingen in of rond de trein. Behalve dat ik dan om 6 uur ’s ochtends al met de trein mocht. Feest! Not.

En donderdag was het wéér raak. Er stond een kapotte trein tussen Den Bosch en Nijmegen. Mijn trein zou gewoon doorrijden naar Zwolle, en dus Zutphen, maar niets was minder waar. We stonden stil in Den Bosch, en we stonden stil, en we stonden stil. Er werd helemaal níets omgeroepen. Op een gegeven moment stond een man op: “ja ik moet naar Ravenstein dus ik kan beter de stoptrein pakken vanaf hier.” Meer mensen stonden op en toen besloten een paar andere mensen om eens uit het raam op het bord te kijken. En? Wat denk je? Juist. “Rijdt niet.” Bedankt dat het omgeroepen is, NS! Dus, iedereen naar de stoptrein. Deze was onderhand zó vol dat er niemand meer bij paste. Ik ben maar teruggelopen naar het perron waar de trein waar ik uit gestapt was nog stond. Deze zou terug naar Roosendaal gaan, maar toen ik daar aankwam bleek dat hij als extra trein naar Nijmegen ingezet werd. Oh wauw.
Ik stapte in die trein, hij ging rijden en reed vervolgens dus achter de sprinter. Nóg meer vertraging. Goed over nagedacht, NS! De intercity naar Zwolle reed dan weer achter onze trein en was uiteindelijk dus ook +25. Al met al was ik een uur later thuis dan gepland.

De volgende ochtend mocht ik om 7 uur alweer terug naar Tilburg. Wat een feest! En wat was het druk? Waarom gaan er zoveel mensen op vrijdagochtend om 7 uur al met de trein? Ga terug naar bed ofzo?
De terugweg heb ik lekker liggen slapen. Naast me zat een meisje iets te tekenen in photoshop toen ik wakker werd, dat zag er wel cool uit maar ik had geen idee wat ze nou precies aan het doen was.

Goed, dat waren mijn treinavonturen van de afgelopen week. Ik hoop jullie hiermee te vermaken!