Ik hou van het leren van nieuwe talen. Er zit alleen één dingetje aan vast waar ik me best aan kan ergeren.

Zoals jullie eerder op mijn blog konden lezen ben ik momenteel bezig met een cursus Noors. Ik vind het echt ongelofelijk leuk om te doen, maar zodra mensen horen dat ik dus bezig ben met het leren van Noors, moeten ze direct vragen: “Oh, zeg eens wat in het Noors!”

Nee, dat doe ik niet.

Ik ben nog helemaal niet ver met mijn cursus en daarbij is de uitspraak best lastig. Ik ga mezelf dus niet voor schut zetten omdat ik een taal nog niet goed genoeg beheers om het ook echt te spreken, ookal spreek je zelf geen woord Noors.

Aan de andere kant, ik spreek ook Duits, zonder enige problemen. Maar ook hier, als je aan me vraagt om iets in het Duits te zeggen, ondanks dat ik het best goed kan, zal ik het niet doen. Als er een Duitse klant voor me staat bij mijn werk, dan is Duits geen probleem, zelfde als ik in Duitsland ben. Als een er bijvoorbeeld een Spaanse klant voor me staat, zal ik uiteraard mijn best doen om me verstaanbaar te maken, ik heb ten slotte een jaar Spaans gehad in 5 havo.

Maar serieus, vraag niet of ik ‘iets wil zeggen’ in een bepaalde taal want dat doe ik niet.