Vroeger (en daarmee bedoel ik de tijd dat ik nog op de basisschool zat) las ik ontzettend veel. Iedere week ging ik naar de bibliotheek en haalde ik een stuk of 5 boeken. Van die boeken zijn er een aantal bij gebleven, en daar ga ik vandaag over vertellen.

Het is misschien een beetje onwerkelijk om te geloven dat ik me nog steeds boeken kan herinneren die ik 10 jaar geleden gelezen heb, maar het is echt zo. Boeken die me zo geraakt hebben dat het me altijd bijgebleven is.

1. Ogen van Tijgers – Tonke Dragt
Dit boek is het vervolg op Torenhoog en Mijlenbreed. Het is een toekomstroman. Mensen hoeven niets meer zelf te doen en alles wordt gedaan door robots. Ik weet nog dat het feit dat tijgers uitgestorven waren mij het meest raakte. Want hoe kunnen tijgers nou uitsterven? Het boek is me altijd bijgebleven tot zo’n hoogte dat ik het zelfs nu in mijn boekenkast heb liggen, klaar om nogmaals gelezen te worden.

2. Zilvervlerk – Kenneth Oppel
Zilvervlerk is het eerste boek uit een trilogie. (Zilvervlerk, Zonnevlerk, Vuurvlerk) Het gaat over een vleermuis, Schim. Ik weet niet meer wanneer ik deze boeken heb gelezen, maar ze hebben me zo aangegrepen dat ik er vandaag de dag nog aan moet denken. Het laatste boek vond ik wat verwarrend maar ondanks dat waren het hele aangrijpende boeken. Ik kan me heel erg inleven in boeken, en ik heb het gevoel dat ik hier iets te diep in gedoken ben.

3. Onbekend
Ik weet nog dat ik een boek had gelezen over een jongetje, die een tijgerknuffel kocht en daar allemaal avonturen mee beleefde. De tijger, die Tarzan heette, kon praten en ik vond het echt helemaal geweldig. Toen ik een tijdje na het lezen van dat boek bij de Action kwam, vond ik daar een tijgerknuffel. Die moest en zou mee naar huis. Deze knuffel heb ik direct omgedoopt tot, je raadt het nooit, Tarzan. Helaas kon die van mij niet praten maar dat neemt niet weg dat hij nog steeds in mijn slaapkamer woont.

4. Onbekend
Toen ik een jaar of 4 (?) was, kreeg ik een konijn. Dit konijn heeft zo’n 6/7 jaar bij ons gewoond en ze heette Dorus. Later vertelde mijn moeder me dat ik haar die naam gegeven had, want ik had een boekje gelezen dat over een konijntje ging. Dat konijntje heette Dorus en ging dood in het boekje. Iedere keer als ik daar aan denk krijg ik een beeld in mijn hoofd van een plaatje van groene heuvels, een konijntje en tekst eromheen. Het kan niet missen dat dat een plaatje uit dat boek was.

Zoals je ziet zijn het niet erg veel boeken die me bijgebleven zijn (Het Grote Boek van Madelief past trouwens ook nog in dat rijtje thuis maar die heb ik wel 10 keer gelezen vroeger!)
Heb jij ook boeken uit je jeugd die je je nog goed kan herinneren? Laat een reactie achter!